Wat is osteopathie?

Wat doet een osteopaat?

Osteopathie is een manuele onderzoeks- en behandelmethode – we behandelen met de handen – gericht op het verhelpen van lichamelijke klachten. Als osteopaat sporen we mobiliteitsstoornissen (verminderde beweeglijkheid) van de verschillende lichaamsweefsels op, om deze vervolgens gericht te behandelen en op te heffen.

 

Een osteopaat onderzoekt en behandelt het lichaam als één samenhangend geheel. Binnen de osteopathie onderscheiden we hierin drie lichaamssystemen, waarin mobiliteitsstoornissen kunnen ontstaan:

 

  • Het pariëtale systeem: Het bewegingsapparaat, bestaande uit het bindweefsel, de spieren en de gewrichten van het skelet (zoals de ledematen, het bekken, de wervelkolom en de nek).

  • Het viscerale systeem: De inwendige organen met het omliggende bindweefsel, de bloedvaten en het lymfestelsel (zoals de darmen en de maag).

  • Het craniosacrale systeem: De schedel, het heiligbeen, het ruggenmerg en het bindweefsel (de vliezen) daartussen.

 

Door de beweeglijkheid van de weefsels binnen deze drie systemen te herstellen, pakken we de klacht bij de bron aan. Osteopathie is hiermee een veilige en effectieve behandelmethode voor volwassenen, kinderen en baby’s.

Verminderde beweeglijkheid veroorzaakt lichamelijke klachten

Lichamelijke klachten kunnen veroorzaakt worden door mobiliteitsstoornissen van de verschillende weefsels in het lichaam. Binnen de osteopathie zien we weefsel heel breed: het omvat niet alleen banden, spieren en gewrichten (zoals de knie), maar ook bloed- en lymfevaten, zenuwen en organen (zoals de darmen). Elk type weefsel heeft een bepaalde mobiliteit (beweeglijkheid) nodig om optimaal te kunnen functioneren. Is die mobiliteit verminderd, dan kan dat zorgen voor pijn of een bewegingsbeperking.

 

Een mobiliteitsstoornis in één specifiek weefsel kan lokaal klachten geven, maar evengoed pijn of klachten elders in het lichaam. Zo kan een geblokkeerd spronggewricht na een verzwikking van de enkel op den duur knie-, rug- of zelfs nekklachten veroorzaken. Een darm die niet mobiel genoeg is, kan de dieperliggende oorzaak zijn van rug- en bekkenpijn. En een gespannen borstkas of middenrif (de belangrijkste ademhalingsspier) kan zich zomaar uiten in hardnekkige nek- of hoofdpijn.

Met welke lichamelijke klachten kun je bij de osteopaat terecht?

Mobiliteitsstoornissen kunnen in elk van de drie zojuist genoemde lichaamssystemen optreden en daardoor de meest uiteenlopende klachten veroorzaken. Denk hierbij aan pijn aan de nek, schouders, rug en ledematen, maar ook aan darmproblemen, hoofdpijn, migraine, stress, infertiliteit en bekkenpijn tijdens of na de zwangerschap. Bij baby’s en kinderen behandelen wij overmatig huilen, reflux, onrust, darmkrampjes en buik- en hoofdpijn. Osteopathie richt zich op het opsporen en opheffen van de blokkades in alledrie de systemen. Juist door deze holistische aanpak is osteopathie een effectieve methode om de bron van een grote verscheidenheid aan klachten aan te pakken

Onderzoek en behandeling

Om de werkelijke oorzaak van je klacht te vinden, onderzoeken we je lichaam altijd eerst grondig van top tot teen. Zodra we de mobiliteitsstoornissen in kaart hebben gebracht, behandelen we je lichaam uitsluitend met onze handen. Hierbij maken we gebruik van gerichte mobilisaties, milde manipulaties en fasciale rek-en strijktechnieken.

 

Met deze specifieke handgrepen heffen we de blokkades binnen de weefsels effectief op. Door deze natuurlijke beweeglijkheid te herstellen, krijgt het lichaam de ruimte om zichzelf te herstellen en pakken we je klachten gericht bij de bron aan.

 

Mochten we merken dat jij of je kindje meer baat heeft bij een andere discipline, dan verwijzen we altijd direct door naar de huisarts of een andere (para)medicus, zoals een fysiotherapeut. Waar nodig ondersteunen we jouw herstel met gerichte oefeningen of praktisch advies over voeding voor een optimaal en langdurig resultaat.

Osteopathie als complementaire geneeswijze

Osteopathie is stevig gefundeerd op medische kennis en principes uit de anatomie, biomechanica, fysiologie, neurologie en embryologie. Hoewel osteopathie onder de alternatieve geneeswijzen valt, moet zij vooral beschouwd worden als een complementaire (aanvullende) therapie op de reguliere geneeskunde. We werken dan ook graag samen met reguliere zorgverleners.

 

Het verschil tussen osteopathie en fysiotherapie:

 

  • Osteopathie richt zich tijdens het onderzoek en de behandeling op het gehele lichaam om de primaire oorzaak van de klacht te vinden. Als osteopaat vertrouwen we volledig op onze fijngevoelige handen om blokkades in alle weefsels en systemen op te sporen en te behandelen.

  • Fysiotherapie richt zich daarentegen specifiek op het symptoomgebied: de regio waar de klacht zich daadwerkelijk voordoet. De fysiotherapeut gebruikt hiervoor gedeeltelijk zijn handen, maar zet bovenal actieve oefentherapie in om de patiënt te helpen.

Herkomst van het begrip osteopathie

Het begrip osteopathie is een samentrekking van de Griekse woorden osteon (bot/dicht weefsel) en pathos (lijden/ziekte). Hoewel de naam letterlijk ‘ziekte van de botten’ suggereert, is dat in de praktijk zeker niet het geval.

 

Het begrip is symbolisch bedoeld door de Amerikaanse arts en grondlegger van de osteopathie, Andrew Taylor Still (1828-1917). Het staat voor de bewegingsverliezen binnen het lichaam. Hiermee bedoelde hij niet alleen de botgewrichten (zoals knie, schouder of wervels), maar ook de ‘orgaangewrichten’: de vliezen rondom de organen die een zekere mate van beweeglijkheid ten opzichte van elkaar moeten hebben.

 

Still meende dat alle lichaamsweefsels mobiel moeten zijn en dat verlies hiervan een negatieve invloed heeft op de algehele gezondheid. In 1874 doopte hij zijn methode om deze bewegingsverliezen handmatig op te heffen om tot ‘osteopathie’.

Ontstaansgeschiedenis van osteopathie

Osteopathie is ontstaan in de tweede helft van de negentiende eeuw, een periode die rijk was aan wetenschappelijk onderzoek en nieuwe inzichten in de geneeskunde, maar tegelijkertijd arm aan therapeutische oplossingen. Tegen deze achtergrond praktiseerde de Amerikaanse arts Andrew Taylor Still (1828-1917) geneeskunde.

 

Na zijn studie aan de school voor genees- en heelkunde van Kansas City, Missouri (Verenigde Staten) diende hij als chirurg tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in het leger van de Unie. Door zijn medische opleiding, zijn specifieke chirurgische vaardigheden die hij had opgedaan in het leger en zijn jarenlange ervaring, verwierf hij een bijzonder nauwkeurige kennis van de anatomie.

 

Op den duur combineerde hij die kennis en zijn inzichten met de bestaande medische kennis. Een belangrijk inzicht was dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweeglijkheid moeten hebben en dat verlies hiervan een nadelige invloed heeft op de gezondheid. Hij ontwikkelde een methode om met zijn handen weefsels met een verminderde beweeglijkheid in het lichaam op te kunnen sporen.

 

Met specifieke handelingen herstelde hij die beweeglijkheid om zo het zelfgenezend mechanisme van het lichaam te stimuleren/activeren. Deze behandelwijze was destijds revolutionair en werd door Andrew T. Still gedoopt tot osteopathie. In 1891 stichtte hij “The American School of Osteopathy”. Dat was het startsein voor verdere ontwikkeling van de osteopathie in de Verenigde Staten en later ook in Europa.

Osteopathie: wetenschap, kunst en filosofie

Osteopathie wordt door vele beroepsbeoefenaars gezien als wetenschap, kunst en filosofie.

 

Filosofie omdat het uitgaat van het holisme. Dit wil zeggen dat het geheel meer is dan de som der delen en dat alles onlosmakelijk met elkaar verbonden is. In het menselijk lichaam wil dit zeggen dat de oorzaak van een klacht als mobiliteitsverlies of pijn niet in de regio van de klacht gelegen hoeft te zijn, maar dat deze ook elders in het lichaam gelegen kan zijn.

 

Wetenschap omdat de osteopathie gebruikmaakt van biologische, gedragsmatige, biochemische, fysieke en psychische kennis om het menselijk lichaam te onderzoeken en te behandelen.

 

Kunst omdat de osteopaat gebruik maakt van manuele technieken die talent, vaardigheid en ervaring vereisen. Studenten osteopathie maken zich tijdens hun opleiding de technieken eigen. De ontwikkeling hierin zet zich nog ver na de opleiding voort in de vorm van jaarlijkse nascholingen. Iedere osteopaat kiest zelf waarin hij nascholingen wil volgen, wat kan leiden tot een verschil in behandeling tussen verschillende osteopaten.

Vergoeding osteopathie

De osteopaten van Centrum Osteon zijn officieel aangesloten bij het Nederlands Register voor Osteopathie (NRO) en lid van de Nederlandse Vereniging voor Osteopathie (NVO). Hierdoor komen onze behandelingen in aanmerking voor vergoeding uit het aanvullende pakket van alle zorgverzekeraars. Omdat osteopathie in de aanvullende zorg valt, gaat dit niet ten koste van je eigen risico. Raadpleeg je eigen zorgpolis voor de exacte vergoeding per behandeling.

Geachte bezoeker,

Thinka en Frans zijn met vakantie tot 17 augustus.

Flore is je graag van dienst.

Graag tot ziens,
Thinka, Frans, Flore